(Jalan Keluar)
(Episod 2)
(Hwang Tae Bok)
Saya tidak akan masuk hari ini.
Telefon saya jika ada apa-apa berlaku.
Kita bercakap tentang kerja esok.
300,000 dolar.
300,000 dolar tidak mahal jika mahu dibandingkan...
dengan kos kebahagiaan.
Awak tidak akan rasa ragu-ragu langsung...
di dalam dunia yang bakal awak tempuhi.
Saya duduk di bar
Bersama gelas berisi wain bunga
Bunyi-bunyi
Aduh
Dungunya saya.
Saya tinggalkan ia di sini.
Di usia tua ini
Kang Soo.
Apa awak buat di situ?
Kang Soo.
Do Kang Soo.
Saya betul-betul kecewa dengan awak.
Awak sangat bermakna buat saya.
Bagaimana awak boleh letak pisau di leher saya?
Orang cakap, tiada siapa boleh dipercayai dan sekarang saya faham.
Pastikan awak tidak membunuh dia.
Saya masih boleh gunakan dia.
Baik, bos.
Polis sudah sampai.
Aduh.
- Berhenti! - Berhenti di situ!
- Aduh. - Berhenti.
- Cepatlah. - Keluar.
- Saya cakap, berhenti. - Apa yang berlaku?
- Berhenti. - Janganlah begitu.
Keluar.
Masuk.
Apa?
Inilah tempatnya.
(Taman Neulpureun)
Nombor yang anda dail tiada dalam talian.
Apa?
Tadi ia ada di sini.
Tidak mungkin.
Si jahat mana yang mengambilnya?
Siapa?
Ini kali pertama kita minum bersama, bukan?
Saya tidak pernah bayangkan hari ini boleh berlaku.
Saya tidak pernah sangka ia akan berlaku sepanjang hidup saya.
Semua ini salah saya.
Saya tidak berhak untuk pukul budak kecil.
Saya rasa saya telah merosakkan hidup awak.
Saya malu dengan diri sendiri.
Kenapa awak buat begitu?
Setiap kali saya lihat awak,
saya teringat akan ibu awak.
Saya tidak dapat menahan perasaan saya.
Saya tidak boleh bernafas jika saya tidak minum arak.
Mesti saya sudah tidak betul.
Ayah.
Awak tahu apa impian saya?
Adakah waktu itu saya darjah tiga?
Kami kena membawa gambar keluarga ke sekolah.
Saya seorang sahaja di dalam kelas...
yang tidak membawanya.
Saya cuma perlu...
bawa satu gambar yang ada kita bertiga di dalamnya.
Tapi, satu pun tiada gambar kita bertiga.
Saya mahu tangkap gambar begitu.
Impian saya adalah...
untuk mempunyai gambar keluarga.
Tapi,
impian kecil itu...
tidak akan menjadi kenyataan dalam kehidupan saya ini.
Saya sudah pun mengetahuinya.
Walaupun saya berusaha mencuba,
ia tetap tidak akan berlaku.
Saya sangat mengetahuinya.
Kang Soo.
Adakah awak masih mencari ibu awak?
Saya patut bantu awak dari dulu lagi,
tapi saya tidak dapat bantu.
Saya takut awak tinggalkan saya...
jika awak berjumpa dia.
Tapi, sekarang saya tidak kisah.
Saya akan buat apa sahaja yang awak mahu.
Minumlah.
Baiklah.
Helo?
Hei, saya dengar Encik Hwang akan dibebaskan tidak lama lagi.
Apa? Betulkah?
Mereka tidak jumpa sebarang bukti.
Bercakap tentang itu, boleh kita berjumpa?
Saya ingin beritahu hal penting kepada awak.
(Hong Ki Chul)
Nombor yang anda dail...
Ke tepi!
Awak ada jumpa dia?
- Tidak tahu. - Tengok betul-betul.
Apa awak buat ini? Keluarkan dia daripada sini.
Keluar.
Pergi.
Nombor yang anda dail...
Ki Chul, tidak guna.
Saya kena cari dia.
Saya kena cari dia tidak kira apa yang berlaku.
Aduh.
Hwang Tae Bok, telah disyaki terlibat...
dalam penghasutan pembunuhan Do Yeon Gyu dari Industri Dosung...
telah melarikan diri dari pejabat polis tengah hari tadi.
Tambahan dalam penghasutan pembunuhan itu,
Hwang Tae Bok telah disoal siasat...
kerana memeras ugut.
Dalam proses penyerahan kepada pendakwa raya...
(Ji Seon Young)
Seon Young.
Di mana duit saya?
Saya tidak ada duit.
Nampaknya, awak mahu dipukul.
Ki Chul.
Ki Chul yang ambil.
Awak bergurau dengan saya?
Kang Soo.
Awak tidak boleh buat begitu.
Saya tahu awak kuat merungut,
tapi awak tidak patut bercakap di belakang saya.
- Ki Chul, tidak guna! - Apa kata kita...
tengok kamera litar tertutup untuk lihat siapa ambil duit itu?
Saya nampak awak berlari seperti orang tidak betul.
Tanam dia.
Apa yang dia sedang lakukan?
Periksa rekod panggilannya.
Awak akan tahu selepas awak periksa rekod panggilannya.
Rekod panggilannya boleh menunjukkan kenapa polis mencari awak.
Apa awak cakapkan ini?
Jangan dengar cakap dia. Mengarut betul.
Ki Chul, saya ini. Saya baru mahu telefon awak.
Awak sudah tahu yang Hwang Tae Bok melarikan diri?
Saya tahu, kami dapat tangkap dia kerana awak,
tapi detektif Park dan saya sedang dimarahi sekarang...
Tidak guna.
- Adakah awak memperdaya saya? - Saya minta maaf, tuan.
Di mana duit saya?
Buka.
Awak serius? Tangkap dia!
Aduh.
Tangkap dia!
Aduh.
Saya baru nampak Hwang Tae Bok.
Saya ada di jalan berdekatan simpang Eungbong. Cepatlah!
Hei!
Hei, tunggu!
Kang Soo!
Kang Soo.
Kang Soo, awak...
Hwang Tae Bok. Itu Hwang Tae Bok!
Dia orang yang dikehendaki!
Berhenti! Berhenti di situ!
- Tunggu! - Hwang Tae Bok.
Saya cakap, berhenti!
- Hwang Tae Bok! - Berhenti!
Mati.
Mati. Tolonglah mati!
Ini adalah unit rondaan.
(123 Lounge)
Mari.
Kang Soo.
Apa yang berlaku?
Seon Young,
awak sendiri yang cakap...
hidup ini sangat teruk,
dan amat menakjubkan apabila awak dapat meneruskan hidup.
Saya juga rasa begitu.
Saya hidup kerana saya tidak boleh mati.
Tapi,
mulai sekarang, saya mahu mula hidup.
Ada sesuatu...
yang saya impikan sewaktu melihat awak.
Jika saya boleh jadi seseorang...
yang sanggup buat sesuatu untuk awak,
jadi...
saya akan pastikan awak menjadi orang yang bahagia.
Itu yang saya fikirkan.
Cantiknya.
(JALAN KELUAR)
Tolong benarkan Kang Soo keluar.
Tiada apa lagi yang saya mahu beritahu awak.
Awak tidak pernah cakap yang dia akan mati!
"CEO, Do Kang Soo".
Ayah, awak tidak ada gambar Kang Soo?
Betulkah ini saya?
Keluar. Awak kena keluar sekarang.
Siapa awak?
Siapa awak sebenarnya?
(Jalan Keluar)